ذهن خوان...

تصور اینکه بدونی فلانی میتونه ذهنت رو یا صداهای فکرت رو بشنوه ترسناکه اما تو این دنیا هستند کسانی که میتونند به چشم های شما زل بزنند و بدون اینکه شما بفهمید ، آنچه که از ذهن شما میگذره رو بشنوند.
خب شاید بگید میشه ذهنمون رو در برابر این افراد کنترل کنیم ؛ حالا هرچه قدر هم که سخت باشه؛ ولی به نظر من سخت از کنترل ذهن ، شنیدن افکار آدم های دور ورته، اینکه صداهایی رو بشنوی که از هیچ حنجره ای بیرون نیومده ، اینکه بشنوی و به روی خودت نیاری...

این شنیدن ها اونقدر برای من سخت بود که از دو سال قبل از خانواده و اجتماع فراری شده بودم.
حدود دو سالی بود که صداهایی گم و مبهم میشنیدم که با شلوغی اطرافم نسبت مستقیم داشت.هرچه قدر افراد بیشتری رو میدیدم صداهای توی ذهنم شلوغ تر و مبهم تر میشد.
اون اوایل شنوایی سنجی هم رفتم و حتی بعدتر برای درمان ، داروهای روانپزشک رو هم امتحان کردم؛ اما جز معده ای خراب و هزینه ای سرسام آور چیزی عایدم نشد...

تا اینکه تصمیم گرفتم دانشگاه و کار رو بیخیال بشم و تو یه روستای کم جمعیت و آروم یه تیکه زمین بخرم و خودم رو به کشاورزی و گلخانه داری مشغول کنم.
وسایل سفرم رو جمع کردم و با کلی جنگ و دعوا و توضیح و نصیحت خانواده و با اندک پسندازم راهی سفر شدم.
کجا؟
هرجایی که جز فکر خودم فکر دیگه ای رو نشنوم،یا حداقل افکار و ذهنیت های درست درمونی بشنوم...